Öncelikle belirtmekte ciddi bir fayda vardır:
Alman Çoban Köpeği günümüzde tırıs köpeği olarak kabul edilmektedir.
Oysa Alman Çoban Köpekleri servis köpeğidirler. Çalışma grubuna ait köpeklerdir. önce çoban ve bekçiydiler sonra farklı polis ve asker görevlerindeydiler. Günümüzde çobancılık eskisi gibi olmadığından dolayı çoban köpeği olarak pek kullanılmasalarda günümüzde zamanında ütiliter olan Alman çoban Köpeği polis ve Asker güçleri tarafından da yavaş yavaş görevlerini Belçika Çoban Köpeklerine devretmektedirler ve daha çok güzellik yarışmalarında görülen fakat zamanın alman çoban Köpeği ruhundan uzaklaşan bir ırk olarak görmekteyiz.
Alman Çoban Köpekleri SERVİS köpeğidirler, ütiliter ve çalışma azmi ile dolu dayanıklı ve güçlü, zeki ve problem çözebilen ASLA görüntü için değil yalnızca iş becerisi için yetiştirilen bir köpek ırkıdırlar. Bu şekilde olmayan köpeklerin Alman çoban Köğpeği olarak bakılması yanlıştır.
Alman Çoban köpeklerini dünyaya tanıtan uğurlarına hayatını idam eden, ırkı korumak ve daha da ileri taşımak için max von Stephanitz dernek kurmuş ve bu konu ile ilgili binlerce sayfa yayın yapmış ve dünyayı uyarmıştır. Ne varki Fransız ardından Amerikan ve nihai olarak Almanya dahi kolay para kazanma uğruna bu ırkı bozmuş ve kolay satılan görüntüsü için üretenlere dönüşmüştür.
Alman Çoban Köpeği bir servis köpeğidir ve yalnızca bu amaç uğruna yetiştirilmelidir. Güzel görünen aptal bir sarışın köpek haline dönüştürülmemelidir, güzel bir görünüm uğruna ruhu zedelenmemelidir, güzellik için kalça displazi gibi genetik acılara mağruz bırakılmamalıdır.
Stephanitz'den önsöz: Alman Çoban Köpeği servis köpeğidir. Bu nedenle yalnzca ırkın gereği gibi onu yalnızca bir servis köpeği niteliği ile değerlendirilmelidir. Servis köpeklerinde uygunluk güzellikten ağır çeker: Elbette gerçek güzelikleri ve tek soyluluğu (aristokrasilikleri servisdir), yerleşimindeki adepte olabilirliğinde görülmektedir, tüm parçaları birbirine olan denge ve koalisyonu.
Stephanitz Inline breeding'in tehlikelerini ve ırka vereceği zararı 19.yyıl başında anlatırken günümüzde bunu net bir şekilde cesurca söylemeğe devam edebilenlerin sayısı bir avuç adamı geçmezken, BBC televizyonu ciddi bir araştırma yaparak konu ile ilgili belgesel düzenlemiş ve günümüzün köpeklerinin nekadar ciddi bir imktarda bozguna uğrattıldıklarını anlatan belgeseli yayınlamış ve sayesinde önemsenecek sayıda üretici ve köpek sahibi bu zararlardan haberdar edilmiş ve düşünceleri değişmiştir.
Elbette Stephanitz de bir miktar in-line breeding ile bir ırkın nekadar daha iyileştirilebileceğini, bu sayede belirli özellikleri ırkına kalıcı bir hale getirebileceğini biliyor ve anlatıyordu ama bunu hatalı bir şekilde ve abartılı bir şekilde yapanları kınamaktan geri kalmamıştır. Günümüz Alman Çoban köpeğinde ne kadar kalça çıkığı yaşandığının farkındamıyız? Bunun In line breeding ile kalıtsalaştırdığımızın farkındamıyız? Kaçımız kalça çıkığı ve diğer genetik bozukluklarına karşı köpeklerimize yarıllı garanti verebiliyor? Genetik bilgisi olan HERKES 19.yyılda Stephanitzin düşüncesine sahiptir. Bu düşünceye sahip olmayanlar ise 1. Genetik bilgiden yoksun, dolayısı ile zaten söz sahibi olmaması gereken kişilerdir. 2. Stephanitz ile aynı düşünceleri paylaşmayan kişilerdirler. Dolayısı ile bu kişilerin üretikleri köpekler Alman Çoban Köpeği zaten OLAMAZ ki!
Gentoype - Phenotype'ın anlamını bilmek bir tarafa hiç duymamış olan günümüz üreticileinden büyük bir çoğunluğun ürettiği köpekler aşağıda geçen listedeki özelliklerinden bazılarını veya tamamı köpeklerinde mevcut...
- İnce ses
- Aşırı eğim
- Tüm köpekleri tek tip sarı üzerine siyah eğe deseni
- Uzun koşulara dayanıksız
- Korkak
- Korkudan ısıran
- Çocuklarla arası kötü
- Kalça Çıkığı
- Aşırı hatlara sahip kafatası
- Ürkek
- Dişi vucut hatlarına sahip erkekler
- Anormal boyut
- Anormal kemik kalınlığı
- Arka pati veya patiler yere sürünür
- soluk kürk
- Boş yere durmadan havlama
- alanına girmemesi gereken bir şahısa sevgi ile yaklaşma
-.....
Bu listedekilerin hepsi birer kusur olduğunu düşünürsek...
Maalesef 19.yyılın başında bazı Alman Çoban Köpeği üretici gruplarında overbreeding nedeni ile bu tip sorunlarla karşılaşılmaktaydı. Ne varki onların yaşadıları sorunlar günümüzdekilerinin yanında devede kulak kalmakta. Stephanitz zamanın gruplarına öfke yayarken günümüzekilere ne derdi hayal etmek imkansız..
Yazı şu anda kontrol edilmekte ve resimler eklenmektedir. Yazının tamamlanlasından haberdar olmak istiyorsanız. info@k9raben.com adresine elektronik posta atabilirsiniz.
Alman Çoban Köpeğinin doğru yorumlandırılması
Kullaklarını ve kuyruğunu taşıma şekli ve genel tutumu, insanlara ve köpeklere karşı davranışı, beklenmedik olaylar karşısındaki tutumu ve gözlerindeki ifade deneyimli psyykololiden anlayan izleyici net bir şekilde önünde duran köpeğin ne kadar alman Çoban köpeği ruhuna sahip olduğunu anlayabilir.
Ayakta duran bir Alman Çoban Köpeğini farklı bölümlerini incelemek.
Kafası ile başlanır. (prensipten değil yalnızca uygun bir başlangıç noktasıdır.)
Vahşi köpeklerde olduğu gibi Alman Çoban Köpeklerinde de Olfactory bölgesinde belirgin bir kırılma gözetlenmez. Burun yapısı olfactory sinirler bakımından zengin bir alan ihiva eder.
Cranium sırtı yetişkin köpeklerde daha da gelişir, epicranium ise kaslarla daha fazla sarılıdır. (Cranial cavaty kafa ve vucut ile paralel büyümez)
İnce yontulmuş kafası asi bir görünüm verir.
Kurt kafatasındaki orta çöküntü kısmen hatta tamamen elimine edilmiştir. Kurtumsu alçak ön ve orta kısımdaki çöküntü değerlendirme sırasında olumsuz olarak kabul edilmeli zira bu ırksal yapıya ve yürütecek göreclerde herhangi bir ilişkisi bulunmamaktadır.
Kafası güç ve boyut bakımından servis koşullarına, cinsiyet ve ırkına uygun olmalıdır. Üsten bakıldığı zaman takoz şeklinde çizgilere, arkadan öne doğru sivrilerek olmalıdır.
optical tepesi güçlü şekillenmiş olmalıdır ve temporal kası için sağlam bir bağlanma temelinden oluşmalıdır. Bu şekillenme ahenk ile kullakların iyi konumlanması ile craniumun arka bölümü makul genişlik izlenimi görsel olarak şekillenmiş olmalıdır.
Önden bakıldığı zaman ortada ani tepelenme izlenimini yaratmadan neredeyse düz bir yapıya sahip olmalıdır. Alın kısmı yalnızca az bir miktarda atık olmalı ki kafa yere paralel tutulduğu zaman bu bölge kulak bölgesinden alçak olmamalı ve orta kısımda az veya hiç bir çukurlaşma gözetlenmelidir.
Kafatasının sırtı elle kolayca hissedilebilmelidir. Kafatasının çizgisi alından göz aralarına keskin bir kavis olmadan burun sırtına kavislenmeli ve burun kısmı iç veya dış bükeyli olmamalıdır.
Yanaklar çeneye kademeli olarak ulaşmalı ve belirgin çıkıntı bulunmamalıdır. Çene göz bölgesinden burun başlangıcına doğru paralel bir şekilde uzanmalıdır.
Yandan bakıldığı zaman iyi bir derinliğe sahip cranium alt çene ile oldukça paralel bir eğimle göz bölgesine doğru uzanır.
Kafa bölümleri bakımından bir bütün olarak dış çerçeve yönünden birbirine uyumu bakımından kontrol edildikten sonra belirli bölümleri ayrı olarak kontrol edilmelidir.
Dudaklar sıkı bir şekilde esnetilmiş, sert ve yerine sarkmadan oturmalıdır.
Burun köprüsü kurtlar gibi eğe şeklinde veya gaga burnu şeklinde değil düz olmalıdır.
Dişler:
Dişler dikatlice incelenmelidir, üst çenedeki kesici dişler düz ve iç kısımları tıpkı bir makas gibi alt çene kesici dişleri üzerinde olmalıdır. Köpek dişleri olabildiğince düz ve alt çenedekiler üst çenedekilerinin önünde ve altları kısmen üst çenedekileri tarafından örtülü olmalıdırlar.
Falsemolar dişleri alt çenedekiler üst çenedekiler tarafından makas gibi et kesen dişler olarak örtülmelidirler.
Son olarak dişler sağlıkları bakımından kontrol edilmelidirler.
Kulaklar:
Kafanın üst konumunda, iyice dikik. Dik duran kulaklar takı fakat övünç kaynağıdırlar ve köpeğe zeki ve uyanık bir ifade verirler.
Kullaklar kafaya uygun bir orantıda olmalı tüysüz olmamalıdırlar.
Öne yatırılan kullak dört nokta bölgesine kadar ulaşmalıdır.
Kullak içleri güçlü ve kenarları tüylü olmalıdır.
Denetim sırasında kullaklarını göstermek istemeyen köpekler vardır, bu durumda hakemin küçük bir hareketi veya çıkardığı ses dikatini çekmek için yeterli olmalıdır.
Gözler:
Badem şeklinde, bir nebze geriye doğru meyilli, dışa atık patlak gözlü görünümüne sahip olmamalı, göz kapakları tarafından iyice örtülmelidirler, mümkünse koyu renkte fakat bu simsiyah veya koyu kahve olma zorunluluğu yoktur, koyu kırmızıdan kahveye kaçan sarı de olabilir. Tercihen kürküne uygun renkte olması fakat renk için üretim yapmamaktayız.
Kaza nedeni ile görme yeteneğini kaybeden köpeklerin görme engelliliği göz ardı edilmelidir fakat görme engelli köpekler tüm sergi ve gösterilerden men edilmelidir.
Boyun:
Ne uzun ve sündürülmüş (örn. Dobermann) nede kısa (örn. Boxer)
Boyun serbest hareketliliğe izin verecek uzunlukta olmalıdır, kafa her yöne çevrilebilmeli ve iz sürerken her hızda kafasını yere yakın tutabilmelidir.
Kafayı hizada tutacak kadar güçlü olmalıdır. Hareket sırasında boyun ve kafa genel olarak oldukça düzeçte ve esnedilmiştir. Dinlenme esnasında hafifçe kaldırılmış olurlar. Güçlü boyun kaslarına ev sahibi olmalıdır. Boyun yalnızca yatarak dinlenirken ve yoğun konsentrasyon sırasında daha fazla yukarıya kaldırır.
Kulakların altındaki tüyler dışında kafasındaki saçlar kısadır ve boyun bölgesinde yumuşak ve daha uzun bir yapıya sahiptir. Gırtlak ve ense bölgesi daha yoğun saçlarla örtülüdür. Kışta kış tüyleri boyun bölgesinde yatık duran tüylere karşı koyacak şekilde durarak kalkmaları sağlanır.
Boyun bölgesindeki deri asla sarkık olmamalıdır, sıkıca sarmalıdır.
Sırt, göğüs ve uzuvlar bir bütün olarak ele alınmalıdırlar.
Önemi düşük bölümler:
Tüyler:
Boyundan başlayarak sırtından kuyruk sokumuna kadar daha sert ve uzun tüyler vardır. Kış aylarında sırtaki tek bir tüy 4 ile 6cm arasındadır, göğüs bölgesindeki tüyler sıktır fakat daha kısadırlar. Yanlardan alta doğru tüyler seyrekleşir ve kısalır. Yalnızca butlarda korunmak için daha uzun ve sık tüyler mevcuttur. Kış tüyleri dışında göğüs altı tüyler oldukça kısadır ve göbek ile arka bacak üst iç kısımlarında mevcut ise oldukça seyrektir, veya alt tüysüz oldukça ince yumuşak tüylere sahiptir.
Ön kollar, ayaktarağının arka kısmı, parmak ve patilerde kısa fakat yumuşak tüylüdür. Ön kolların arka kısmı daha uzun tüylerle kaplıdır, arka bacaklarda ise bu tüyler oldukça daha uzun ve pantolonumsu bir görünüm vermektedir.
Kuyruk iyice tüylerle fırçayı andıran bir yapıya sahip olup yuvarlak bir görünüme değilde daha yassı bir yapıya sahip ve alt kısmındaki tüyler daha uzundur.
Yumuşak ipeksi tüyler kusurdur, sert ve kaba tüyler tercih edilmez.
Hava şartlarına dayanıklı service köpekleri için olmazsa olmazıdır. En iyi kürk yumuşak saçlardan uygun sertlik ve uzunluktan oluşan koruma tüyleri ve alt tüylerden oluşmaktadır.Aşırı kısa yumuşak tüyler servis bakımından özlikle seçici üretim ile refine edilmişse uygun değildir. İnce yumuşak tüyler overbreeding sonucu ve verimlilik yerine güzelik için üretimin sonucudur.
Çoban köpeğini hakem kontrol ederken tüy yapısına bakmalıdır. Kulak içlerindeki karışık kompozisyonun mevcut olması nihai kararı etkilememeli ve basitçe köpeğin servise uygunluğu bakımından tüy yapısı konusunda karar vermelidir, zira tüy yapısı ırk için aşırı bir önem taşımamaktadır.
Dalgalı saçlar bazen sırtta ve arka bacakların sırtında görülebilir fakat daha seyrektirler ve yumuşak tüy yapısı kadar koruma sağlamaz.
Tek kat uzun tüylü köpekler görünmektedir fakat bunlar kaba tüylü köpekler gibi uygun bir tüy yapısı değildir.
iyi ve parlak tüyler güçlü bir bünye ve sağlığın işaretidir.
Service köpekleri için tüy renginin herhangi bir önemi yoktur. Çoban köpeğimiz dolayısı ile renk için üretilmez. Dolayısı ile renk yalnızca amatörler için hevestir ve değişime maruz kalabilen bir trenden başka birşeyden ibaret değildir.
Ne varki iyice belirgin olan renk köpeğin yarattığı genel izlemini etkilediği inkar edilemez. Düz renkler düz bir izlenim yaratıklarından tercih edilmeyebilirler, ne varki siyah ışığın vurması ile tolere edilmeleri daha olasıdır. Sarılı beyaz, krem renkleri veya düz beyaz renkliler oldukça donuk bir görünüme sahip ve genelde overbreddirler.
Altın kırmızılılar daha iyi bir izlenim verirler ve hale hazırda pek çok zaman açık renkli noktalara sahipdirler ve kurt rengine geçişe doğrudurlar. Gümüş griler yalnızca ağırtılmış tipleridirler.
Puanlılar ise huzursuz bir görünüme sahiptirler. Kırmızı veya mavi puanlar yeterince küçükse oldukça dikkat dağıtıcı bir etki yaratırlar. Kaba tüylülerde tolere edilebilselerde yumuşak tüylülerde komiktir.
Kaplan marle veya çizgili köpekler veya açık renk üzerinde siyah çizgiler iyi bir izlenim vermezler.
Sarı üzerinde siyah eğeleri ile fark yaratan köpeklere kıyasen saf kurt rengindeki, veya sarı puntolu siyah köpekler en iyi etkiyi yaratırlar.
Köpeğin renkleri doğru bir şekilde telafüs edilmelidir.
Kurt rengindeki köpekler Koyu bir bölüme sahiptir, daha koyu olan bölüm sırtta kuyruk sokumunun üst tarafı ve arka bacakların dış üst tarafları ile göğüs ucunda ve alta doğru daha açık bir renge süner, belirli puntoları daha açık renktedir. Kural olarak kullakların alt kısmında ve omuz kürekler aralıklarından boğaza ve her iki taraftan omuzlara uzanan daha koyu bir renge sahip olup bunlar daha açık renkteki çizgi ile belirginleşmiştir. Kuyruk sokumun üst bölgesi siyah veya koyu renkte ve kuyruk ucu daima siyahtır. Vahşi köpeklerdeki gibi kuyruk sokumu üst bölgesinde kuyruğa doğru bakan küçük koyu bir üçgen mevcuttur. Üçgen köpeğin yaşı ilerledikçe kaybolabilir fakat yavru köpeklerde net olarak görülür.
Siyah sarı köpekler Puntolardaki sarı renk resime yeterince can katarak kurt deseni kadar nefis bir sonuç verirler.
Puntolar: Bunlar köpeklerimizde düzenlidirler ve genelde kırmızı kahve, esmerle sarı arası, ve bazen dalgalı çizgilidirler.
Gözler üzerinde bulunan dört leke, maskesinde bulunabilirler, yanaklarda, bazen kafa üzerinde, bacaklarda, ve genelde göğüs önünde.
Diğer Puntolar: Maske: Koyu renk veya siyah. Yüzün daha açık olup maskenin koyu rengin tam ters bir renk kombinasyonu de mevcuttur. Sırt bölümüde koyu renkte bir çizgi ve parmakların tınak üstlerindeki siyah noktalar.
Düzensiz puntolar: Genelde beyaz ve farklı boyutlarda bulunur, bulunduklarında (nadiren), göğste ve bacaklarda, bazen parmaklarda, ve bazen çorap gibi ilk ekleme kadar uzanırlar, vucudun farklı bölümlerinde de gözlemlenebilmektedir.
Düzenli ve düzensiz puntolar renk kaydı sırasında dahil edilmelidirler. Yavru köpeklerdeki göğüste bulunan küçük beyaz yıldız büyüdükçe görünmesi zorlaşır veya tanınamaz hale gelebilir.
Kuyruk:
Daire şeklini oluşturan kuyruktaki bir büküm çalışma becerisini olumsuz etkileyen bir kusurdur. Hatalı taşınan bir kuyruk çoban köpeğinin asil kıvrımlarını olumsuz etkiler.
Kuyruk aşırı üstte konumlanmış olmamalıdı, bu aşırı düz kalan ‘kalçalı’ köpeklerde görülür. Bu durumda kuruk yüksekte hatta sırtın üzerinde taşınmasına neden olur.
Kuyruk kısa, kalın veya sosis gibi yuvarlak olmamalıdır. Genelde overbreedingden kaynaklanan aşırı uzun ve yılana benzer ince olmamalıdır.
Güçlü bir köpeğin güçlü bir kuyruğu olmalıdır, kasların konumlanma ve gücü sayesinde kuruk her yöne oynatılabilmelidir.
Doğru uzunluktaki bir kuyruk ayak bileğine varmalıdır. Daha aşağıda köklenmiş veya aşırı uzun olan kuyruklar köpeğin servis uygunlurluğunu bozmaktadır.
Kuyrukta yana doğru hafif bir eğim (yaklaşık uzunluğun üçte ikisi noktasında başlar) kuyruğu uzun olmayan köpeklerde dahil olmak üzere çoban köpeklerinde sıkça görülür.
Kuyruğun ‘düzeltilmiş’ (örn. Kırarak) olduğu bir düşünce ortaya çıkması durumunda bir veteriner hekime başvurulmalıdır.
Bodur kuyruğa sahip köpekler damızlık olarak kullanılmaktan men edilmelidirler.
Cinsiyet bölümleri:
Yargılama sırasında değerlendirmeye alınmazlar. Hakem gösterilerde fikrini sunarken kendisini köpeğin dış görünüşü ile üreyebileceğine dair tatmin etmelidir, köpeğin ne kısırlaştırıldığı nede hatalı bir gelişme olarak testislerin biri veya ikisi hemal boşluğunda kalmadığına emin olmalıdır.
Göğüs:
İyi bir göğüs derin, uzun ve orantılı bir şekilde geniş olmalıdır, ne aşırı geniş ede küçük.
Göğüs derinliği, göğüs kemiğinden yere kadar olan uzunluğa yakın olmalıdır. Göğüsün alt kısmının dirsek kemiğine varması veya altına kadar kaplaması tercihtir.
Göğüs yaklaşık iki yaşına kadar tamamen gelişir ne var ki kısıtlı alanlarda tutulan köpekler göğüs gelişiminde herzaman kusurlar edinecektir. Uzun göğüs kemiği ve kaburgalardaki geriye doğru olan eğim göğüsün uzunluğuna dirkt etkendir.
Ön uzuvların hareket etmelerinde rol oynayan göğüs kasların bağlanması için uygun uzun bir göğüs kemiği gerekmektedir.
Göğüs genişliği kaburgaların kavisine bağlıdır. Ne varki bu kavis nefes almaya fayda getirmeyen fıçı görünümüne sahip olmamalıdır.
Az çalıştırılan, erken eşleştirilen, katı kaslı köpekler dirsek kemikleri yana itelecek kadar aygır gibi aşırı geniş bir göğüse sahiptirler.
Aşırı küçük bir göğüs kafesi ciğerler için yeterli büyüklükte alan ihtiva etmez ve dengesini korumasını zorlaştırır, bu dezavantajlarla başa edebilmek için dirsek kemikleri içe doğru ayaklar ise fransız pozisyonu gibi dışa atık olur.
Göğüs çerçevesi dirsek kemiklerinin hemen arkasında olacak şekilde en büyük alan olmalıdır. Bu noktaya doğru göğüs ön uzulları etkilemeyecek şekilde doğalbir kavis ile varmalıdır. Çerçevesinin değeri yumuşak tipindeki bir cetvel ile dirsek kemiğinin hemen arkasından deriye sıkı yerleştirmek süreti ile ölçülmelidir.
Vucut göğüs altından geriye doğru kasıklara yükselerek daralmalıdır fakat bu bir tazı gibi ani kavisle olmamalıdır. Kasık bölgesi içe çekik olmamalıdır fakat aynı zamanda köpek bu bölümde fazla dolu görünmemelidir. Sindirim sistemi için yeterli bir alan olmalıdır bu nedenle aşırı içe çekik olmamalıdır.
Withers (Omuz başı):
Dış muayene sırasında witherler çok fazla anlaşılmazlar çünkü sırt ve omuz kasları omurgaya bağlıdırlar ki buda yüksek ve uzun witherlera neden olur ve uzun adım ve kondisyon bakımından önemli olup servis için gereklidir.
Omurga sürecinin yüksek ve iyi gelişmiş olup iyi bir göğüs formasyonu ile birlikte ön uzulların doğru konumlanmaları için gerekli geniş ve meğilli omuzlara imkan verir.
Omuz başlarından sonra Loinlara kadar sırt uzanır ve loinlara en yakın ilişkiye sahiptir. Loinlar ise (hatalı olarak böbrek alanı olarak telfüs edilmektedir) lumba tarafından taşınmakta ve pelvis kemiğine kadar uzanır.
Sırtıın genişliği loinlarda azalır, bunun sebebi ise lumba kaburga taşımaz. Arka bacaklardan ön bacaklara taşınan hareket bu bölümlerde taşındığından oldukça güçlü olmak zorundadır. Lumba üztü ve karın boşluğunda hareket sağlayan güçlü kaslarla dokunmuş olmalıdır. Bu nedenle verimlilik açısından lionlarda yeteri genişlik olmalıdır.
Sırt düz ve güçlü olmalıdır. Lionlarda en fazla gücün var olması ve sırttan daha yüksek olması durumunda yüksek veya balık sırtı olarak değerlendirilir. Köpeğin balık sırtı kusuru olma düşüncesi köpeği kısa bir koşuda izlemekle emin olunabilir. Düz bir sırt tercih edilir ne varki yüksek bir sırt eğri bir omurga sistemi veya çökük tiplerine göre tercihtir.
omurgada eğim kondisyon ve gücü yok ettiğinden engel olarak kabul edilir. Bu erken yaşta veya aşırı doğum yapan dişilerde gözlemlenedebilir.
Loinlardan sonra croup yer alır uzun temeli ise sacrum ve iliumdan oluşur.
Uzun sırt köpeğin gücünü azaltan bir faktördür. Uzun sırt ile uzun gövde karıştırılmamalıdır. Ağırlık taşımayan köpeğimizin kısa bir sırtı olması ise avantaj sağlamaz hatta dönüş açısını düşürdüğü gibi bacaklara yüklenen eforu artırır, doğal olan ağırlık dağılımını direkt olarak olumsuz etkiler.
Omuz küreği nekadar uzunsa kaslar o denli uzun olacaktır ki bu de karşılığında uzun adımlar ile dayanıklılık olacaktır. Humerusun omuz küreğine omuz ekleminde 90’lik açıdan fazla olması noksandır, Açı büyüdükçe witherler ön bacağı geçmesine neden olacak ve ağırlık merkezi nedeni ile köpeğin koşması imkansızlaşacak ön kol kısalacaktır.
Tıpkı omuz küreğinde olduğu gibi kalça eklemi ve femur söz konusu olduğunda 90’ ye olabildiğince ve olabildiğince az geniş açıya sahip. 100’ yi aşmayan diz açısı iyidir.
Ön ve arka bacaklar darbeleri absorbe edebilmeli ve eklemleri tükenmemelidir, bunun için doğru açılarda olmalılar ve birbirilerine parallel olmalıdırlar. Ön kollar birbirine paralel olmalı ve birbirilerinden ne yakın nede uzak olmalıdırlar aynı zamanda vucudun düz altında olmalıdırlar.
Omuz küreği uzun olmalıdır ve üst sırtı ulnaların üzerinde olmalıdırlar ve olabildiğince yere paralel çekilen bir çizgiye 45’lik bir açı ile birleşmelidirler. Humerus omuz ile dik açıda birleşecek kadar uzun olmalıdır.
Sternuma aşırı yaklaşan veya sternumdan aşırı uzak kalan omuz tercih edilmez.
Dışa dönük bacaklar ciddi bir kusurdur.
Ulna üst ve alt kol ile sağlam bağlanmış olmalıdır ve bastırıldığı zaman dışa dömemelidir. Özelikle büyüme çağında aşırı atlama ve tırmanma ligamentlerin rahatlamasına neden olabilir ve sonuç itibari ile ulnanın dışa dönük olmasına neden olabilmktedir. Nevarki sebebi ne olursa olsun iş becerisini olumsuz etkilediğinden ciddi bir kusur olarak kabul edilmelidir.
İçe dönük bir ulna da aynı zamanda kusur olarak kabul edilmelidir.
Ayaklar düz ileri bakmalı, ne içe nede dışa dönük olmalıdırlar. Metacarpals yandan bakıldığı zaman kolun düz devamı olarak görülmemelidir aksi taktirde ayak aşağıya indirildiği zaman oluşan şok doğru emilemez. 25’ – 30’ lik bir açı servislilirliği bakımından idaildir.
Patiler yuvarlak ve yakın parmaklardan oluşmalıdır. Uzun parmaklı düz patiler tavşan ayağı olarak tanımlanır ve dayanıklılığını zedeler. Vahşi köpeklerde olduğu gibi parmaklar ve metacarpas güçlü ve kaslı olmalıdır. Düz parmaklar gibi açık veya aralıklı parmaklar da dayanıklığını zedelemektedir. Tırnaklar kısa ve güçlü yürürken tırnakların yere vurduğuna dair ses çıkarmamalı.
Arka bölümü ile ilgili konuşurken;
Tucked up: Kemikler birbirlerine fazla dik, veya kalça kısmı fazla düz. Budurumda arka kısım vucut altına itilmektedir, itiş gücünden ve stabillikten yoksundur.
Backeard konumu: Arka bacaklar ağırlık merkezinin fazla arkasında kalır, arka bacaklar sallanır bir hal allır. Kompense etmek için köpek bacaklarını açık tutmak zorunda kalır.
Servise uygun değildirler
Çok hafif bir backward konum sıkça iyi orantılı köpeklerde görülebilir bu durumda ishial tuberosityden yere doğru dik çizilen bir çizgi diz içine değmek yerine keser ve ayaklara erişir. Güçlü bir duruş, hızlı bir çıkış, ayak inişlerine suspansiyon temin eder.
Pelvic kemiklerinin en güçlüsü ilium omuz küreği ile aynı görevi görür. Aşırı dik bir ilium genelde yeterincec uzun olmadığından kaynaklanır, arka bacağın öne hareketi yerine yukarı hareket etmesine neden olur. Bu da sırt tarafından itişin ön tarafa nakledilmesine engel teşkil eder.
Aşırı düz olan bir ilium ise aşırı kısadır ve sonuç itibarı ile hock ve dizler için aşırı bir geniş açıya neden olacaktır. Ve arka bacaklarının tek bşlarına çalışır görüntüsüne neden olacaktır
En iyi açı iliumun ön bacaklardaki hemurs ile paralel bir açıda çalışmasıdır. 80’-100’ açı.
Dizler içe veya dışa dönük olmamalıdır.
Köpek şayet anlatıldığı gibi bir vucut kompozisyonuna sahipse servise uygun ve atası gibi bir tırıs köpeğidir. Bu nedenle gözle sınama sonrasında köpeğin tırısına bakılmalıdır. Duruşu sırasında gözlemlenen avantajına veya dezavantajına çalıştığı düşünülen spesifik unsurları tırıs sırasında gerçekte var olup olmadığı antlaşılır. Göz aldanmaları sıkça tercih edilmeyen bir duruş sırasında gözlemlenebilir fakat tırıs sırasında nihai karara varılabilir.
Alman Çoban Köpeklerinden beklenen, güç ve dayanıklılık gerektiren zorlu görevlerini en kolay bir şekilde gerçekleştirebilmelerini sağlamak amacı ile, soy muhafıza edilerek seçici yetiştirme ile yapılarını kusursuzlaştırmak için gayret gösterilmektedir
Yapısı kontrol edilen köpeğin yürüyüş, tırısı ve mümkün oluğu zamanlarda özgürce koşusu kontrol edilir. Bazı köpekler eğitim veya idareci hatasından ötürü kayışta iken aslında var olmayan hatalar sergileyebilmektedir. Adımları yalnızca önden değil arkadan ve önden de izlenmelidir. Alman Çoban Köpeklerinin emrinde 3 adım atma şekli vardır; yürürken, tırıs yaparken, koşarken.
Yürüyüş ve tırıs sırasında kros adım tipini kulanmaktadır, zıt ön ve arka bacaklar birlikte çalışır.
Hareket sırasında kendisini doğal bir şekilde dengeler. Adımları hızlandıkça kendisini o denli daha uzatır, ağırlık merkezini yere yaklaştırır boynu yere oldukça paralel ileri ve kafasını hafifçe önde veya yerinde taşır, kuyruk gitikçe geriye doğru ve yere paralel bir dümen. Vucut yan kavis göstermeden ilerlediği noktaya doğru düz ilerlemeli.
Adım atarken öne atılan ön ayağın zıttı arka bacak esnedilir, kaldırılır ve ileri atılan ön bacağa doğru vucut ağırlığını iter. Arka bacağın yere indirilmesi ile aynı tarafta kalan ön bacak geridedir ve vucudu bu yanda dengeler. Aynı anda bunun karşılığı olan arka bacak aynı hareketi tamamlar.
Tırıs sırasında karşılık ön ve arka bacaklar aynı anda yerden kalkar ve konarlar. Harket sırasında vucut ağırlığı görevdeki ayak üzerine yavaşça bırakılmaz bunun yerine öne savurtulur. Tırıs sırasında değişen ayaklar anında tüm vucut havada kalır ve havada kalış uzun ise uçan tırıs olarak tanımlanır.
Kontrol edilen bir köpek meslekte olmayan bir kişiyi köpeğin idarecisini sürüklediğine dair bir göz yanılmasına idareciler köpeği gerili ardından bol tutmak süreti ile kandırdıkları olmaktadır. Bu tür bir girişim gözlemlendiği anda söz konusu köpek serbest koşması istenilmeli ve kayışsız hareketi incelenmelidir.
Yürüyüş sırasında arka ayak yere inen ön ayak arkasında kalır ve süratlendikçe yakınlaşır hatta önüne dahi geçebilir. Bu yalnızca iyi vycyt orantılarına sahip bir köpekte gerçekleşebilir.
Tırıs sırasında köpeğin sırtı düz ve yere paralel kalmalıdır, test edilen köpeğin omuzu ve omuzun açılış açısı gözlemlenmelidir, özelikle ön bacaklar öne doğru getirildiği sırada. Göz boyayan ön bacaklarını eklemlerden aşırı bir açı ile esnederek savuran köpekler her nekadar da güzel bir hareket görüntüsü verselerde servis açısından dezavantaja sahip oldukları unutulmamalıdır. Omuz, genel vududa oranla, nekadar büyük bir açı ile açılabilirse okadar iyidir, elbette bundan yararlanabilmek için arka bacaklarının tamam olması da şarttır.
Fayda getirmeyen, hatalı orantılara sahip köpeklerde arka bacaklarının vucut ve/veya ön taraftan farklı bir yapıya sahip olup vucudu yana itmesinin varlığı kontrol edilmelidir.
Dört nala koşması arda arda gelen atlama dizisinden oluşmaktadır. Yükün esası güçlü arka bacakları tarafından taşınır ve vucut öne atılırken bu hareket sırttan öne transfer edilir, ileri atılan ön bacaklar tarafından teslim alınır. Köpek sırtını nekadar çok kullanırsa dorsal kasları da o denli iş paylaşımına girer ve koşudaki dayanıklığı o denli artar. Sırf bacaklarını kullanan köpekler güçlerini erken tüketirler.
Yüksek veya uzun atlama bu dört nala koşudan develope edilir. Gözümüz algılayamayacağından dolayı dört nala koşma ve aynı anda atlama sınamanın bir parçası olarak kullanılamaz.
Agility eğitimler sırasında ideal hedeftir. Hız dayanıklılık ve verimlilik yalnızca doğru vucut yapısına sahip iyi bakılmış bir köpekte gözlemlenebilir.
Resimlerden ırkı hakkında fikir vermek için yalnızca ölçü için bir obje var ise boy ve güç hakkında bir yorum yapılabilir. Köpeğin ifadesi, vucut orantıları hakkında bir yorum ancak rahat anında dört ayak üzerinde duran bir köpeğin fotoğrafının çekildiği sırada yapılabilir. Unutulmaması gerekir ki özenle poz vermesi sağlanan bir köpeğin kusurları örtülebilir fakat kötü bir poz anında çekilen bir fotoğraf var olmayan kusurların varmışçasına görünmesine de neden olabilmektedir. Resm,n üzerine iskeletinin çizilmesi ile yorum yapılması kolaylaşacaktır.